Parelhoen heeft een wat 'wildere' smaak dan kip. Het vlees is heel mager; daarom wordt bij het braden van parelhoen meestal wat spek gebruikt, zodat het vlees niet uitdroogt.

De parelhoen is oorspronkelijk afkomstig uit Afrika en was al geliefd bij de Romeinen. Gepluimd verschilt een parelhoen niet veel van een kip. Het vel is alleen iets bruiner. Vroeger was de slacht van de parelhoen gebonden aan het herfstseizoen. Tegenwoordig zijn parelhoenders het hele jaar verkrijgbaar. De term 'fermier' wijst er op dat de parelhoen vrij is opgegroeid. Parelhoenders zijn niet zo eenvoudig te houden als kippen. Uitbroeden gaat net als bij kippen, hoewel de kleine kuikentjes wel veel kwetsbaarder zijn dan die van kippen. De eieren zijn klein, hebben een punt en zijn grauwbruin. Parelhoenders leggen niet het gehele jaar door zoals kippen.

Bereiding
Parelhoen wordt bereid als jonge fazant, patrijs of zelfs als kip. Het vlees kan geroosterd of gesauteerd worden. Het vlees van een ouder parelhoen is wat steviger en wordt vooral verwerkt als ragout of bereid als poularde. Om het vlees tijdens het bereiden sappig te houden, is het raadzaam het te barderen en regelmatig te bedruipen met braadvocht. Flamberen met cognac verhoogt de smaak nog meer.

Gezondheid
Gevogelte is mager en licht verteerbaar. Het is rijk aan noodzakelijke bouwstenen voor het menselijke lichaam zoals eiwitten, ijzer, zink en vitamine B. Bij gevogelte zit het vet meestal onder de huid, zodat het verwijderen van het vel aan te raden is. Vlees van parelhoenderen is heel mager en dus arm aan calorieën.

Recepten
Gegrilde parelhoenbout met een coulis van paprika en basilicum
Gevulde parelhoen à la Ménagère
Parelhoen à l’orange
Parelhoenfilet met peer
Parelhoen met wilde paddestoelen