De fazanten werden door de Grieken en daarna door de Romeinen uit Azië meegebracht. Keizers, koningen, adel en notabelen hielden fazanten in hokken. Fazanten die ontsnapten plantten zich voort in de vrije natuur. In de middeleeuwen kwamen afstammelingen van die fazanten in heel Europa voor zodat ook de gewone man er af en toe een kon verschalken.

Gastronomie
Jonge fazanten hebben niet zulk droog vlees als oudere fazanten en een jasje van spekvet. Alhoewel de haan er prachtig uitziet met zijn overdaad aan kleuren, is het vlees van de grauwgrijze hen veel lekkerder. Niets gaat boven de fijne, kruidige en aromatische smaak van wilde fazanten, vooral als die zich hun hele leven tegoed hebben gedaan aan bessen en kruiden. Aardig wat fazanten die in het wildseizoen worden verkocht zijn niet echt ‘wild’. Ze worden gekweekt en net voor de jacht uitgezet. Die tamme beestjes scharrelen wat rond in het jachtgebied en zijn makkelijke prooien voor de jagers. Gekweekte fazanten zijn makkelijk te herkennen: hun vlees is lichter en lijkt meer op kip.

Leefwijze
Fazanten zijn standvogels, die zich het meest thuis voelen in bossen met dicht struikgewas en vruchtbare velden en weiden waar genoeg water is. Ze vermijden dichte bossen in de bergen. Ze komen voor in heel Europa, Azië en Noord-Amerika.

Gebruik
Lekker bij fazant zijn groene kool, witlof, zuurkool, sinaasappelen, appelen en cider.

Recepten
Fazant met gepofte aardappelen
Fazant met honingroom
Fazant met paprika-roomsaus
Fazant met wilde bospaddestoelen
Fazantenfilet met cognacsaus
Gebraden fazant